Ubranie dla psa na zimę: o potrzebie decyduje podszerstek, nie długość sierści

Ekipa My Tail komentuje

Prosty test przed zakupem: w mroźny, wietrzny dzień zwróć uwagę, czy twój pies na spacerze zwalnia, dygocze, podnosi łapy albo ciągnie do domu. To zwykle czytelniejszy sygnał niż metka rasy. Ubranie ma być wsparciem dla psa, który naprawdę marznie, a nie dodatkiem do stylizacji.

Pamiętaj też, że okryty pies w ruchu może się przegrzać, a mokra kurtka po spacerze wychładza. Po powrocie zdejmij ją i sprawdź skórę pod spodem, bo wilgoć i otarcia pod materiałem łatwo przeoczyć. Jeśli pies senior lub szczenię stale drży albo jest ospały, zapytaj lekarza weterynarii, zamiast zakładać, że to tylko chłód.

Nie każdy pies potrzebuje zimą kurtki czy sweterka. O tym, czy ubranie ma sens, decyduje przede wszystkim budowa sierści, a nie sama jej długość. Aleksandra Pauzewicz ze Związku Kynologicznego w Polsce wyjaśniła w radiowej Jedynce, że sierść może składać się z dwóch warstw: okrywowej, która chroni przed wilgocią i wiatrem, oraz podszerstka, czyli miękkiej, gęstej warstwy zatrzymującej powietrze i ciepło.

Mocny podszerstek mają m.in. samojedy, alaskan malamuty, husky syberyjskie, bernardyny, nowofundlandy, owczarki niemieckie, owczarki podhalańskie, chow-chow i pomeraniany. Zdrowy pies z zadbaną sierścią nie potrzebuje wtedy dodatkowego ocieplenia. Inaczej bywa u ras bez podszerstka, takich jak maltańczyki, yorkshire terriery, pudle i shih tzu: są wrażliwsze na mróz i wiatr, więc ubranie może być uzasadnione.

Znaczenie mają też wiek, kondycja i aktywność. Zoopsycholożka Anna Siek opowiedziała o swojej 10-letniej suni, która zaczęła marznąć, bo wolniej się rozgrzewa i ma wolniejszą przemianę materii. Na chłód są też bardziej podatne szczenięta oraz psy osłabione, chore lub w rekonwalescencji; w ich przypadku warto zapytać lekarza weterynarii.

Przy wyborze ubrania liczy się komfort, a dopiero potem wygląd. Materiał ma być miękki i oddychający, a na zimowe spacery wiatro- i wodoodporny. Ubranie nie może być ani zbyt ciasne, ani zbyt luźne, nie powinno uciskać szyi, brzucha i okolic pach ani utrudniać załatwiania się, zakładania szelek i przypinania smyczy. Lepiej unikać drobnych, odstających elementów, a pomocne są odblaski i możliwość prania. Psa przyzwyczaja się stopniowo: od obwąchania, przez kilka minut w domu, z pochwałami i smakołykami. Gdy się stresuje, zastyga lub próbuje zdjąć ubranie, trzeba sprawdzić dopasowanie albo zrezygnować.

Inny trop:

  • https://jedynka.polskieradio.pl/zycie/kurtka-kamizelka-sweterek-czy-pies-powinien-miec-ubranie-chroniace-przed-zimnem

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *